
Toen ik veertien was, had ik mijn eerste homosexuele ervaring, hij was een klasgenoot van me, Pieter genaamd, het ging allemaal nogal stuntelig, maar het ging, sinds die ene keer deden we het veel vaker met elkaar, waarbij hij voornamelijk veel voor mij deed, we gingen naar de derde en hij profileerde zich in de klas steeds meer als homosexueel en de jongens begonnen hem te minachten en later openlijk te klieren, ik merkte dat hij me er af en toe bij betrok, en daar had ik geen zin in, ik had er geen behoefte aan dat anderen zouden weten dat ik ook homo was, en vertelde hem dit. Eerst nam hij dit nogal lakoniek op, later voelde hij zich beledigd, hij probeerde me om te praten het openlijk te vertellen, maar ik weigerde, het pesten in de klas werd steeds erger (ik bleef buiten schot). De manier waarop hij sprak over zijn verliefdheden tegen meisjes -- die alles meteen doorbriefden naar de jongens -- maakte me bang, ik wilde niets meer met hem te maken hebben, ik vertelde hem dit, en hij reageerde kwaad, zoals nichten kunnen reageren, hij reageerde onredelijk, zoals meisjes dat doen, hij probeerde me te bepraten, hetgeen niet lukte, uiteindelijk ging hij kwaad weg, roepend dat hij me wel zou krijgen. Er verstreken twee weken waarin hij me steeds vuil aankeek, het was duidelijk d...